Das kommt mir alles griechisch vor! Ι

Δεν καταλαβαίνω τίποτε.

Αν είσαι Έλληνας, Γάλλος, ή Ισπανός, Αλβανός, Άραβας, Εσθονός ή Ολλανδός, και δεν γροικάς τί σου λένε σε μια ξένη γλώσσα, σου φαίνονται όλα «κινέζικα»! Το ίδιο και αν κατάγεσαι από τις Φιλιππίνες, Ισραήλ, Ουγγαρία, Πολωνία και το τέως Ανατολικό Μπλοκ. Αν πάλι είσαι Πορτογάλος, Βρετανός, Νορβηγός, Σουηδός ή Δανός, σου ακούγονται όλα… «Ελληνικά»!

Η ρήση μου είναι όλα Ελληνικά πρωτοεμφανίζεται σε τραγωδία του Σαίξπηρ δηλώνοντας την αδυναμία κατανόησης και επικοινωνίας. Μολονότι η φράση «πέρασε» και στην Γερμανική γλώσσα, οι Γερμανοί συνήθως δεν καταλαβαίνουν «Ισπανικά», αλλά χρησιμοποιούν την ρήση των Ελληνικών για να δηλώσουν την αδυναμία ανάγνωσης και κατανόησης της ιστορικής ρίζας της λατινικής γλώσσας, που είναι το ευβοϊκό ελληνικό αλφάβητο.

Στην Γερμανική γλώσσα, και κατ’ επέκτασιν και σε άλλες σύγχρονες ευρωπαϊκές γλώσσες, υπάρχει αμέτρητο λεξιλόγιο από τα Λατινικά και τα Αρχαία Ελληνικά! Η γνώση άλλων ρομανικών Γλωσσών όπως Γαλλικά, Ιταλικά ή Ισπανικά, που πλησιάζουν την ταυτότητα της Λατινικής, την καθιστά πιο προσβάσιμη, κατανοητή και επομένως πιο ευδιάκριτη γλώσσα σε σχέση με τα Ελληνικά, των οποίων οι ρίζες χάνονται στα βάθη της Ιστορίας και μόνο κάποιοι εξιδεικευμένοι επιστήμονες Γλωσσολόγοι δύνανται να εντοπίζουν τις πραγματικές ρίζες των γλωσσών της Ευρώπης, αν όχι και άλλων Ηπείρων[1], μέσα από εντυπωσιακά ταξίδια ετυμολογίας.

[1] Στο βιβλιο του Joseph Yahuda λχ Hebrew Is Greek, διατείνεται ο Εβραίος γλωσσολόγος ότι τα Εβραικά και τα Αραβικά έχουν ελληνική προέλευση. Cain < Kaen < Κα ην < Γα ην < Γήινος και από το ελλ. όλον, αραβική كل (kull: όλα) + واحد (wāḥid: ένα) (< πρωτοσημιτική *waḥad-), η γνωστή ρήση: κουλουβάχατα.

Όταν λχ αναζητούμε πληροφορίες, καταλήγουμε συχνά στην Wikipedia. Το όνομα της γνωστής σελίδας είναι μια σύνθετη λέξη από την χαβανέζικη λέξη wiki («γρήγορα») και την αμερικανική εκδοχή της encyclopedia, που προέρχεται προφανώς από την Ελληνική. Η ἐγκύκλιος παιδεία μας επιστρέφει στην αναγκαιότητα μιας καθολικής Παιδείας, στην οποία φράση βρίσκει κανείς ρίζες τόσο της έννοιας «κύκλος» και «παῖς»/παιδί, που με την σειρά τους θα δομήσουν και άλλες λέξεις.

Σήμερα εκπαιδεύουμε λ.χ. την νεολαία στο σχολείο, ωστόσο η έννοια Gymnasium έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία να μας πει. Προέρχεται από το αγγλικό αντιδάνειο gymnasium, που δεν είναι καν σχολείο, αλλά χώρος άθλησης, όπως επιβάλλει η σύγχρονη μόδα να πηγαίνουν όλοι στο «Gym», όπου οι συμμετέχοντες ιστορικά στην πρωτογενή ελληνική σημασία αθλούνται γυμνοί – και όμως, αυτή η ρίζα χαρακτηρίζει τον θεσμό της σύγχρονης ανώτερης εκπαιδευτικής βαθμίδας σε πολλά κράτη διεθνώς. Στην Αρχαία Αθήνα δέσποζαν τρία ονομαστά σχολεία της εποχής: η Πλατωνική Ακαδημία, το Λύκειον και το Κυνόσαργες, καθώς εκεί βρισκόταν το ομώνυμο Ηράκλειο Ιερό, που χτίστηκε βάσει ενός μύθου, κατά τον οποίο ένας σκύλος έκλεψε σφάγια θυσίας και τα εγκατέλειψε στο σχετικό σημείο, μετά από τρέξιμο στους αθηναϊκούς δρόμους. Οι κάτοικοι, θέλοντας να εξιλεώσουν τον ήρωα Ηρακλή, ίδρυσαν προς τιμήν του στο σημείο, Ιερό. Και αυτή η πληροφορία θα χανόταν στα βάθη της Ιστορίας, αν οι Κυνικοί Φιλόσοφοι δεν είχαν την ευκαιρία να διδαχτούν στο ομώνυμο διδασκαλείο και να μας το αναφέρουν στα γραπτά τους. Ακόμη και η ονομασία τους, κρύβει την έννοια του σκύλου, «κύων» στα αρχαία ελληνικά, από όπου θα «ξεπηδήσουν» μεταγενέστερα οι «κυνόδοντες» στην οδοντιατρική και ακόμη και η Αστρονομία θα δανειστεί μοτίβα, για να ονοματίσει το λαμπρότερο άστρο του ορατού Ουρανού, τον Σείριο, που «εδρεύει» στον αστερισμό του Κυνός!

Το αρχαίο ρήμα φέρειν = „tragen“ στην Γερμανική απαντάται σήμερα στο χημικό στοιχείο του φωσφόρου („Lichtträger“ γερμ.), στην μεταφορική λέξη Peripherie (περιφέρω= „herumtragen“) και Euphorie („wohltragen“). Το εὖ = „gut“ από την Euphorie βρίσκεται κρυμμένο περίτεχνα και σε πολλές άλλες λέξεις, όπως Euphemismus („καλή σημασία“) ή Evangelium („καλή είδηση“).

Ακόμη και η Θεολογία έχει επηρεαστεί σημαντικά. Αν και η ελληνική λέξη θεός σημαίνει ταχύς στην αρχαία ελληνική, χρησιμοποιείται, ωστόσο, για την έννοια του υπερβατικού όντος, που με την σειρά της θα ονοματίζει και άλλες λέξεις όπως Ενθουσιασμό, ή τα κύρια ονόματα του Θεόδωρου ή της Δωροθέας. Ο διάσημος συνθέτης Mozart (1756–1791), σύμφωνα με τα στοιχεία της βάπτισής του, ονοματίστηκε Joannes Chrysostomus Wolfgangus Theophilus. Δύο εκ των ονομάτων του, «Χρυσόστομος» και «Θεόφιλος», έχουν ελληνική προέλευση, φυσικά! Όταν λίγες μέρες αργότερα ο πατήρ του γνωστοποίησε τα της βάπτισης στην οικογένεια, κατέγραψε χαρακτηριστικά σε γερμανική απόδοση το όνομα Θεόφιλος ως Gottlieb! Μεγαλώνοντας ο «Wolferl», όπως αυτοπροσδιοριζόταν ο Mozart, απέδωσε το τελευταίο όνομα του στα λατινικά ως Amadeus, διατηρώντας την πρωτογενή σημασία της θεϊκής αγάπης που διέθετε η ταυτότητά του, από την γέννησή του, και έτσι έγινε ευρύτερα γνωστός ως Wolfgang Amadeus.

Συνέχεια στο 2ο μέρος > Das kommt mir alles griechisch vor! 2

© Ioannis Argyros, 2020 Berlin
* Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, ανατύπωση, ή χρήση σε δημόσιο χώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια του συντάκτη. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.