Αναφορά στην επέτειο!

Με τους λαμπρούς εορτασμούς για την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση που λαμβάνουν χώρα σε όλο τον κόσμο δεν μπορούμε μην αναφερθούμε και εμείς σήμερα στο σπουδαίο αυτό γεγονός, αν δεν αποτίσουμε ελάχιστο φόρο τιμής στους προγόνους μας που θυσιάστηκαν για την ελευθερία μας.

« Ελευθερία ή Θάνατος » ήταν το σύνθημα, μια μυριόστομος κραυγή που αντήχησε από άκρου εις άκρον των ελληνικών χωρών μία ανοιξιάτικη ημέρα του 1821. Τα ιερά ονόματα με τη δύναμη των οποίων, εξεγείρεται σύσσωμο το Έθνος είναι η Κωνσταντινούπολη – Αγιά Σοφιά. Τα πρώτα ευγενή θύματα του Αγώνα, οι Ιερολοχίτες, πέφτουν κρατώντας στο χέρι την λόγχη, έχοντας στο στήθος τον Σταυρό και στο κόλπο τον Όμηρο. Ο φτωχός ζωγράφος διακοσμεί τους τοίχους ενός ερημικού ναΐσκου, ζωγραφίζει την Ανάσταση του Χριστού και δίνει στον Σωτήρα να κρατάει την σημαία του Έθνους που εξεγείρεται. Αυτή ήταν η αντίληψη του λαού. Αλλά επίσης την ίδια έννοια διαδηλώνουν οι λόγοι των λογίων, των απλοϊκών αρχόντων και των αγράμματων πολεμιστών.

Ως πρόδρομοι της επανάστασης θεωρήθηκαν τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας και άνδρες μεγάλοι, που είτε θυσιάστηκαν, είτε αφιέρωσαν την ζωή τους στον σκοπό της εξέγερσης και της διαφώτισης του Έθνους, όπως ο Κοραής και ο Ρήγας.

Σήμερα ας θυμηθούμε έναν άλλο μεγάλο. Ξεχωριστό. Ξεχωριστό διότι αυτός δεν έγινε απλώς μέλος της Φιλικής Εταιρείας, γεννήθηκε Φιλικός. Οι έννοιες Θεός, ψυχή, πατρίδα, τα συνθήματα της Γαλλικής Επανάστασης, ήταν έννοιες έμφυτες σε αυτόν.

Αναφερόμαστε στον στρατηγό Μακρυγιάννη. Για αυτόν που δεν πάτησε ποτέ του στο σχολείο και έμαθε άνδρας πια, τόσα ψηφία όσα τον χρειαζόταν ώστε να μπορέσει να γράψει με μία παράδοξη φωνητική γραφή τα «Απομνημονεύματά του».

Ο Μακρυγιάννης ήταν 23 χρονών, όταν έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Παρά την νεαρή του ηλικία και τον ενθουσιώδη πατριωτισμό του, δεν προχώρησε ούτε επιπόλαια ούτε ανεξέταστα. Όντας χαρακτήρας ευθύς και συνεπής, είχε βαθιά συναίσθηση του σοβαρού έργου που θα αναλάμβανε και της σημασίας του όρκου που θα έδινε.

Καθώς ο ιερέας (συνήθως ιερέας έκανε την τελετή για την εισδοχή μέλους στην Φιλική Εταιρεία) του εξηγούσε τους σκοπούς της μυστικής αυτής οργάνωσης, ο Μακρυγιάννης κοντοστάθηκε και του είπε να περιμένουν οκτώ μέρες, γιατί ήθελε να σκεφτεί καλά, προτού αποφασίσει. «Φοβήθηκα, λέει ο ίδιος, μην και δεν αντέξω και λυπηθώ την ζωή μου και προδώσω το μυστικό…..». Μα αφού συλλογίστηκε καλά και «τα ’βαλε όλα μπρος» δέχθηκε. Έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και έμεινε ως την ύστερη πνοή του πιστός στον όρκο του, που τον τίμησε με απαράμιλλη αυταπάρνηση και αυτοθυσία.

Σας μεταφέρουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του. Ένα απόσπασμα τόσο γνωστό και τόσο επίκαιρο πάντα, ένα απόσπασμα με ένα μήνυμα τόσο σοφό!

Γράφει λοιπόν

………..Γράφουν σοφοί άνδρες πολλοί, γράφουν τυπογράφοι ντόπιοι και ξένοι διαβασμένοι για την Ελλάδα – ένα πράμα μόνον με παρακίνησε κι εμένα να γράψω, ότι τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί και σοφοί και αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι. Όσοι αγωνιστήκαμεν αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσωμεν εδώ. 

Το λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί να την φυλάμεν και όλοι μαζί και να μην λέγει ο καθείς «εγώ ». Όταν αγωνίζονται πολλοί και φκειάνουν , τότε να λέμε « εμείς ». Είμαστε στο « εμείς » και όχι εις το « εγώ »………

Ας εμβαθύνουμε στα μεγάλα μηνύματα της ημέρας.

Χρόνια πολλά Ελλάδα!